[Lazulite ソムオー ]~บ้าการ์ตูนไปวันๆ~

แต่ยังไม่สิ้นหวังนะเว้ยเฮ้ย!!!   (มาบ่นกันบลอคขึ้นรา)

*

ขณะนี้อิเจ้าของบลอคกำลังถึงจุดวิกฤต แต่อาจไม่ใช่จุดสูงสุด-ต่ำสุด สัมพัทธ์

*โดนโบกข้อหาเล่นมุขไม่ดูหนังหน้าตัวเอง*

เอนทรีนี้เลยขอประจาน(?) ความวิกฤตซะหน่อยเหอะ

ที่ว่าวิกฤตเพราะวันอาทิตย์นี้ต้องสอบ รากฐานคณิตศาสตร์ กลางภาคครั้งที่ 2

ที่สอบ 2 ครั้งเพราะเนื้อหาเยอะ สอบปลายภาคทีเดียวต่ำสุดสัมบูรณ์แน่....(ยังเล่นไม่เลิก)

 แต่ตอนนี้ยังไม่เข้าใจเนื้อหาซักกะติ๊ดเลยอ่ะ

จากข้างบน ถ้าใครไม่เกทมุข  ก็จะบอกว่า มันมาจากสาเหตุความวิกฤตอีกข้อหนึ่ง

ก็คือวิชา แคลคูลัส 1 ปกติจะเรียนสัปดาห์ละ 3 ชั่วโมง (2 วันๆละชั่วโมงครึ่ง)

แต่ด้วยความขยัน....ไม่สิ  ความโง่ของเราเอง ที่เรียนกับอาจาย์ประจำ sec ไม่รู้เรื่อง

เลยต้อง(แอบเนียน)ไปเรียนเพิ่มกับอาจารย์อีก sec ซึ่งเรียนรวดเดียว 3 ชั่วโมง!!!

สรุปชีวิตนี้ ตรูข้าเรียนแคลฯสัปดาห์ละ 6 ชั่วโมง!!! ให้ตายเถอะจอร์จ!

แต่อย่างน้อยก็ทำให้คะแนนแคลฯกลางภาคผ่าน mean ล่ะฟะ =_=  อดทนไว้!

(เทอมหน้ายังต้องเจอ แคลฯ 2 และ 3 อีกต่อไป TwT)

 ตอนนี้เดินไปไหนก็เห็นเป็นแคลฯไปหมด เดี๋ยวปั๊ดจับ diff แมร่งเลย

วิกฤตข้อสุดท้ายคือวิชาฟิสิกส์!!!

ตรูเรียนสถิติทำไมต้องเรียนฟิสิกส์ด้วยฟะ! (เดี๋ยวเทอมหน้าเจอเคมีกับชีวะอีก)

วิชาบ้าบออะไรฟะ เรียนเท่าไหร่ก็ไม่รู้เรื่องซักที (โง่แล้วพาลนี่หว่า)

เป็นวิชาที่ไม่หวังอะไร แต่ลุ้นผ่าน F อย่างเดียว ชีวิตหนอชีวิต

เมื่อเราอยากได้จุดวิกฤตก็หาจุดที่ทำให้ f'(x) = 0 หรือหาค่าไม่ได้.....ไม่ใช่และ นอกเรื่องว่ะ

บางทีก็รู้สึกต๊อแต๊เหมือนกันนะ ว่าเรียนไปทำไมว้า~

เพือนบางคนก็บอกว่าอยากซิ่ว.........................เราก็นั่งคิดบ้าง

แล้วตรูจะซิ่วไปไหนล่ะ!?!

แถมการสอบเข้ามหา'ลัยปีต่อๆไปมันยังมั่วๆมึนๆอยู่

GAT-PAT  ติ่งอะไรก็ไม่ได้ไปสอบกับเค้า ว้ากกกกกกกกกก ชีวิตบัดซบ!

แต่ที่เรียนไปก็เพื่อแม่!  สู้เพื่อแม่โว้ย!!!

ขออภัยที่เอนทรีนี้หาสาระมิได้ แถมยังมึนๆ

คงเพราะไม่ได้กลับบ้านมา 2 อาทิตย์แล้ว (ปกติกลับทุกอาทิตย์)

คิดถึงแม่อ่ะ!!  คิดถึงเพื่อนๆด้วยนะ! ปุ ริ